Strona głównaSprzętLaser Biostymulujący

Laser Biostymulujący

 LASEROWA BIOSTYMULACJA powoduje odblokowanie niektórych procesów biochemicznych w tkankach jamy ustnej.
 Emitowane światło pobudza komórki organizmu do działania. Siłownie energetyczne komórek (mitochondria magazynujące energię oraz rybosomy, w których przebiega synteza białka) zaczynają lepiej pracować. Usprawnia się więc metabolizm komórkowy całego organizmu.
Promienie laserów: helowo-neonowego o niskiej mocy (używane w biostymulacji) oraz półprzewodnikowych o średniej mocy – są bezpieczne. Wiązka laserowa, jeśli jest właściwie stosowana, nie wywołuje efektów ubocznych.  zagrożenia
 W stomatologii wprowadza się światło laserowe do 1 cm w głąb skóry. Działanie biostymulacyjne powoduje, w wielu przypadkach szybsze gojenie, ustąpienie objawów bólowych, zapalnych (likwidacja obrzęków po zabiegu), przyspiesza regenerację tkanek. Wspomaga zatem leczenie tradycyjne, czyniąc je bardziej znośnym dla pacjenta. Umożliwia odsunięcie antybiotyków, a w prostszych zabiegach środków znieczulających.
Biostymulacja jest bardzo skuteczna w leczeniu zapalenia błon śluzowych, w likwidowaniu bolesnych aft w jamie ustnej, gojeniu odleżyn protetycznych, wydłużaniu okresu remisji u osób, które zarażone są wirusem opryszczki. Zabieg laserowy regularnie powtarzany przy okazji uaktywniania się tej infekcji prowadzi niekiedy do całkowitej likwidacji schorzenia.
Jeżeli naświetlimy, bezpośrednio po usunięciu zęba, suchy zębodół (gdy jeszcze nie wytworzył się skrzep), zmniejszymy ból dziąsła. Nie wystąpi również obrzęk.
 Lasery biostymulacyjne przynoszą ulgę osobom, którym wyrzynają się zęby mądrości. Proces ten potrafi być tak dokuczliwy, że unieruchamia stawy szczęki. Biostymulacja nie tylko likwiduje ból, ale znosi szczękościsk i pobudza ząb do przebicia się na powierzchnię dziąsła.
 Główne zastosowania w stomatologii:
 Zapalenie dziąseł, zapalenie miazgi, zapalenie ozębnej, odleżyny, opryszczka, ropień, ziarniak, poekstrakcyjne zapalenie kości, nadwrażliwość zębiny, dolegliwości neuralgiczne, przekrwienie miazgi, zapalenie jamy ustnej, stany poekstrakcyjne (złamanie, uraz, szczękościsk, gojenie rany, zatrzymanie krwi) itp.